Wouter Hijlkema

Prikkels zijn er in soorten. Vijf, om precies te zijn. Dabrowski noemde ze overexcitabilities: Verbeelding: een rijke fantasie, levendige innerlijke beelden, creativiteit. Emotie: diep voelen, empathie, intense innerlijke beleving. Sensorisch: gevoeligheid voor zintuiglijke input (geluid, geur, licht, aanraking, smaak). Psychomotorisch: veel fysieke energie, drang tot beweging, lichamelijke expressie. Intellectueel: nieuwsgierigheid, liefde voor analyseren, verbanden leggen.

Hoe overprikkeling ook op maatschappelijk niveau een probleem is We praten vaak over overprikkeling alsof het iets individueels is. Maar wat als het de hele samenleving treft? Want een maatschappij bestaat uit individuen. Als genoeg mensen vastlopen, wordt het probleem vanzelf groter. Dan hebben we het niet meer over persoonlijke klachten, maar over een maatschappelijk

Waarom prikkelmanagement meer is dan overprikkeling vermijden Overprikkeling staat steeds vaker in de schijnwerpers. En terecht: veel mensen worstelen ermee. Maar het is slechts de helft van het verhaal. Want wie alleen naar overprikkeling kijkt, vindt nooit de volledige oplossing. Er ontbreekt iets cruciaals: onderprikkeling. Hoe dat werkt, daar ga ik in dit blog dieper

Ik heb het vaak over prikkels leren managen. Jarenlang heb ik er zelf mee geworsteld. Het is iets dat me bezighoudt, kun je wel zeggen. Maar ik ga nu even advocaat van de duivel spelen: Waarom zou je je prikkels eigenlijk leren managen?Wat als je het gewoon zo laat en er helemaal niets aan doet?