Door alle zelf-analyse van de afgelopen tijd vergat ik bijna waar het nu eigenlijk mee begonnen is: ik die tijdens het geven van een masterclass over onderprikkeling ineens beseft dat ie zelf onderprikkeld is. Maar gelukkig (!) besloot mijn systeem me daar weer even fijntjes aan te herinneren de afgelopen week.
Hoe ik dat merkte?
Nou…
Doordat ik tegen de muren opvloog. Me enorm gefrustreerd voelde. Zo veel energie had die nergens heen kon dat het soms voelde alsof ik zou ontploffen. Geen richting voelen en daardoor als een soort hamster in een wiel rondjes rennen zonder ergens te komen. Daar helemaal gek van te worden, het liefst te willen schreeuwen (maar dat doe je natuurlijk niet) om maar iets van die energie kwijt te kunnen. Niets dat lijkt te werken. AAAAAAAAAH!!!
Zo dus, ongeveer.
En ondertussen zat ik weer terug te denken aan de tijd dat ik in een stevige bore-out zat. Want dat wil ik ECHT niet nog eens meemaken. Dus probeer ik daar steeds van weg te rennen. Door heel random van alles te gaan doen. Me voornemen een boek te lezen, dan dat boek te pakken, en na 3 pagina s zo onrustig te zijn dat ik niet eens meer echt lees wat er staat. Door het zoveelste Youtube filmpje aan te klikken. Of te scrollen door mijn Youtube tijdlijn en dan iets aan te willen klikken als: waarom mannen van 55 die niet stoppen met krachttraining superkrachten hebben. En hey, ik ben pas 44, maar ik ben wel graag voorbereid! En ik wil ook superkrachten. Het volgende moment zit ik weer op mijn Linkedintijdlijn te kijken, waar eigenlijk ook niet echt iets boeiends te vinden is…
Om natuurlijk vervolgens weer die interne criticus op mijn dak te krijgen. Want er is nog zoveel te doen en bereiken! En jij zit hier gewoon tijd (en talent!) te verspillen.
En het helpt niet…
Want het zijn nog steeds niet de prikkels die ik echt wil. Je kunt het vergelijken met je honger proberen te stillen met junkfood. Op het moment dat je die hamburger eet voelt dat goed. Het vult wel, het voedt alleen niet.
Tegelijkertijd is dit een fase die er gewoon bijhoort. Het is een duidelijk signaal dat er iets ontbreekt. Ik heb daar NOG geen oplossing voor, maar ik voel heel duidelijk dat ik iets te doen heb.
Terwijl ik dit zo opschrijf, denk ik bij mezelf: en hoe nu verder?
En ik zie ineens dat er toch wel een soort van lijn te ontdekken valt, zelfs in al die dingen die op het eerste gezicht nogal random lijken.
Neem nu die video over mannen van 55 met superkracht(en). Dat is wel iets dat ik belangrijk vind, om ook op latere leeftijd nog fysiek goed in vorm te zijn. Dat is ook de reden dat ik inmiddels weer dagelijks train in mijn eigen fitnessschuurtje (dat was ook een beetje verslonsd namelijk). En dat ik mijn eetpatroon onder loep aan het nemen ben. Gezondheid is namelijk heel belangrijk voor mij (mogelijk is dit ook gewoon een vorm van autonomie: niet afhankelijk willen worden van anderen als ik oud ben).
En terwijl ik aan het trainen ben, denk ik: hmmm, een kabelmachine zou wel praktisch zijn. Mijn schuurtje is wel wat krap, dus een standaard kabelmachine, dat gaat niet passen. Dus ga ik op zoek naar manieren om er zelf eentje te bouwen. Dingen bedenken en bouwen is iets waar ik altijd veel plezier in gehad heb. Maar waar ik de laatste tijd geen aandacht meer aan besteedt heb. Zo komen twee dingen mooi samen: sportief bezig zijn, en creatief probleemoplossend bezig zijn.
Ook merk ik een sterke drang om dingen uit te schrijven. Voor mij is dat een fijne manier om wat ik meemaak in context te zetten, en zo ook patronen te ontdekken. Het geeft me helderheid. Ook dit deed ik voorheen veel vaker, het was de basis van de blogs die ik schreef.
En op die manier kom ik er dus ook achter dat het allemaal weer over prikkels gaat. Ik ben al lang bezig met prikkels en mijn methode Prikkels de Baas. In eerste instantie ben ik daar mee begonnen omdat ik last had van teveel prikkels. Maar toen ik dat had opgelost, kwam daar dus onder tevoorschijn dat het eigenlijk gaat over onderprikkeling (of eigenlijk over het hebben van onvoldoende van de juiste prikkels). Ik heb mentaal letterlijk ruimte vrijgemaakt door te leren mijn overprikkeling te managen. Daardoor is er ruimte gekomen voor waar het echt over gaat.
En die onderprikkeling gaat veel dieper. Dat gaat over wat voor mij de juiste prikkels zijn. Het gaat over zingeving, want wat zijn nu de prikkels die ik wel graag wil? Globaal heb ik daar wel een beeld van, ook op basis van het VESPI model dat ik in de Prikkels de Baas methode gebruik, maar dat is nog wat oppervlakkig. Het zegt vooral iets over de categorieën prikkels die je wilt, niet over de specifieke prikkels. De aanwijzingen zitten wel in die dingen die automatisch mijn aandacht trekken.
Misschien is dat wel de belangrijkste les die ik hieruit kan trekken: dat een periode niet-weten er ook gewoon bijhoort. Dat je het gewoon zijn gang mag laten gaan, en dat je bijna vanzelf in de juiste richting beweegt op het moment dat je stopt met je verzetten. Dat je jezelf soms gewoon toestemming moet geven om eens ogenschijnlijk random zinloze dingen te verkennen. Een boek niet uit te lezen. Iets te starten zonder het af te maken. Dingen uit te proberen!
Verder lezen
Maar…onderprikkeling, toch? - Door alle zelf-analyse van de afgelopen tijd vergat ik bijna waar het nu eigenlijk mee begonnen is: ik die tijdens het geven van een masterclass over onderprikkeling ineens beseft dat ie zelf onderprikkeld is. Maar gelukkig (!) besloot mijn systeem me daar weer even fijntjes aan te herinneren de afgelopen week. Hoe ik dat merkte?… …
(Over)perfectionisme - Waar zal ik beginnen, niets lijkt goed genoeg als opening... Ok, dat is wel heel flauw natuurlijk. Maar goed, soms moet je ergens gewoon aan beginnen. En dus wil ik het eens hebben over perfectionisme. Tijdens mijn zelfonderzoek kwam ik namelijk tot de ontdekking dat ik zelf best wel perfectionistisch ben. Op het verlammende af. … …
De neiging om je leven compleet om te gooien - Ken je dat? De neiging om je leven compleet om te gooien?Ik wel. Heb dat al meerdere keren gedaan.Sterker nog, ik voel nu, op dit moment heel sterk de neiging om dat te doen. Niet de eerste keer Dat is niet de eerste keer. De tel ben ik inmiddels kwijt. Ik deed het met werk,… …